Biopsja tarczycy


Biopsja tarczycy jest inwazyjnym badaniem diagnostycznym polegającym na pobraniu tkanek z tarczycy oraz ich dokładnym zbadaniu w celu stwierdzenia czy w gruczole zaszły zmiany nowotworowe. Badanie jest bezpieczne i zazwyczaj niezbyt bolesne.

Biopsję tarczycy wykonuje się przy wykorzystaniu cienkiej igły wprowadzanej w guzek pod stałą kontrolą USG. Zdarza się, że pobrany materiał nie zawiera lub zawiera zbyt mało komórek, aby możliwe było stwierdzenie występowania nowotworu lub też czy dany nowotwór jest złośliwy. Dzieje się tak, ponieważ guzki tarczycy bardzo często są niejednorodne i zawierają na przemian fragmenty tkanki z fragmentami płynowymi, a ponadto w całości poprzedzielane są naczyniami. Możliwe jest także pojawienie się w tarczycy guzków, które w ogóle nie zawierają komórek tarczycy, a są złożone z białka lub płynu. Jeżeli pobrany przez lekarza materiał nie zawiera odpowiednich komórek konieczne jest powtórzenie biopsji lub też wykonanie zabiegu operacyjnego.

Powiększona tarczyca u kobietyBiopsji tarczycy może towarzyszyć ból, jednak nie podaje się znieczulenia ze względu na możliwość zaburzenia obrazu badania. Poza tym do znieczulenia wykorzystuje się grubszą igłę, a samo jej wkłucie jest zdecydowanie bardziej nieprzyjemne niż sama biopsja. Natomiast stosowanie maści przeciwbólowych jest w tym przypadku nieskuteczne, ponieważ lekarz wkłuwa igłę bardzo głęboko.

Sama biopsja tarczycy trwa tylko kilka minut, a do zabiegu nie trzeba się specjalnie przygotowywać. Jedynie po badaniu konieczne jest zdezynfekowanie miejsca wkłucia za pomocą jodyny lub przemycie wodą utlenioną.  Zwykle zaraz po badaniu pacjent może wrócić do domu oraz do wykonywania codziennych czynności.

Wskazania i zastosowanie

Biopsja tarczycy jest szczególnie wskazana, gdy istnieje podejrzenie nowotworu tego gruczołu. W znacznej większości przypadków guz tarczycy nie daje żadnych objawów poza obrzękiem szyi. Wielkość tego obrzęku określanego, jako wole może wahać się wielkością od bardzo małego i prawie niezauważalnego do bardzo dużego. Ponadto dzięki biopsji tarczycy możliwe jest stwierdzenie czy w tkankach pojawiły się niebezpieczne dla zdrowia zmiany.

Wskazaniami do przeprowadzenia biopsji tarczycy są głównie:

  • obecność w obrębie miąższu tarczycy wyczuwalnych guzków,
  • wole wieloguzkowe,
  • dotykowa bolesność powiększonej tarczycy,
  • zmieniona konsystencja powiększonej tarczycy,
  • obecność niewyczuwalnych dotykiem zmian przekraczających średnicę 1 centymetra wykazanych na badaniu USG,
  • obecność guzków odgraniczonych nieostro od otaczającego miąższu wykazanych za pomocą USG,
  • zauważenie w badaniu USG zmian słabiej odbijających fale ultradźwiękowe niż otaczający je miąższ – zmiany hipoechogeniczne.

Przeciwwskazania

Głównym przeciwwskazaniem do wykonania zabiegu biopsji tarczycy jest brak współpracy z pacjentem. Natomiast zaburzenia krzepnięcia krwi oraz przyjmowanie leków przeciwkrzepliwych w tym przypadku nie stanowią przeciwwskazań.

Powikłania i objawy niepożądane

Najczęstszym powikłaniem po biopsji tarczycy są krwiaki w miejscu wkłucia.

Wyniki badania

W przypadku biopsji tarczycy jedynie około 5% wyników badania jest fałszywie dodatnich lub ujemnych. Ostateczną diagnozę stawia lekarz prowadzący na podstawie badań, głównie badania chorego, wyników badań hormonalnych, USG oraz BACC.

Wynik biopsji tarczycy umożliwia lekarzowi postawienie ostatecznej diagnozy – wykrycia lub też wykluczenia procesu złośliwego.

VN:F [1.9.22_1171]
Ocena artykułu:

Być może zainteresują Cię także poniższe tematy: