Cewnikowanie zatok skalistych dolnych


Cewnikowanie zatok skalistych dolnych jest specjalistycznym badaniem służącym do diagnostyki różnicowej w stanach podwyższonego poziomu kortyzolu, czyli hiperkortyzolemii.

W trakcie badania do obu zatok skalistych dolnych wprowadza się cewnik oraz pobiera krew w celu oznaczenia poziomu ACTH (hormonu adrenokortykotropowego). Zawartość ACTH we krwi oznacza się przed podaniem kortykoliberyny. Następnie zawartość ACTH oznacza się po 3 i 5, ewentualnie również 10 minutach po dożylnym podaniu kortykoliberyny w dawce 1μg na kilogram masy ciała lub w ilości 100μg.

Wskazania i zastosowanie

Cewnik do badaniaWskazaniem do przeprowadzenia badania jest zależna od ACTH hiperkortyzolemia o nieznanym podłożu.

Przeciwwskazania

Badanie nie powinno być wykonywane, jeżeli nie istnieją ku temu istotne wskazania lub, gdy pacjent nie wyraża zgody na badanie.

Powikłania i objawy niepożądane

Powikłania po badaniu pojawiają się rzadko. Jednak, jeżeli już wystąpią, zazwyczaj są bardzo poważne, należą do nich głównie:

Wyniki badania

W badaniu ocenia się stosunek stężenia hormony adrenokortykotropowego we krwi pobranej z zatoki skalistej dolnej do stężenia hormonu adrenokortykotropowego we krwi obwodowej, czyli tak zwany wskaźnik IPS/P:

  • IPS/P>2,0 wyjściowo i >3,0 po podaniu kortykoliberyny – potwierdzenie rozpoznania choroby Cushinga,
  • IPS/P<2,0 wyjściowo i <3,0 po podaniu kortykoliberyny – podejrzenie ekotopowego wydzielania hormonu adrekonortykotropowego, jako przyczynę hiperkortyzolemii.

Cewnikowanie zatok skalistych dolnych umożliwia zdiagnozowanie mikrogruczolaka przysadki, który jest niewidoczny w badaniach obrazowych tego gruczołu.

VN:F [1.9.22_1171]
Ocena artykułu:

Być może zainteresują Cię także poniższe tematy: