Pneumoencefalografia


Pneumoencefalografia określana również jako wentrykulografia powietrzna to inwazyjne badanie diagnostyczne ośrodkowego układu nerwowego.  Polega na wprowadzeniu przez nakłucie do kanału rdzenia kręgowego powietrza, tlenu lub też helu, który ma za zadanie zastąpić część płynu mózgowo-rdzeniowego, a następnie na wykonaniu zdjęcia rentgenowskiego głowy.

Metoda była bardzo powszechnie stosowana w połowie XX wieku, jednak w latach 80 praktycznie zaprzestano jej stosowania ze względu na rozwój bardziej nowoczesnych technik takich jak tomografia komputerowa oraz obrazowanie metodą rezonansu magnetycznego. Pneumoencefalografia była bardzo bolesna dla pacjenta oraz obarczona znacznym ryzykiem powikłań.

Wskazania i zastosowanie

Zdjęcie komór mózgu wykonane przy pomocy pneumoencefalografii.Wskazaniem do przeprowadzenia pneumoencefalografii były podejrzenia schorzeń ośrodkowego układu nerwowego.

Przeciwwskazania

Ze względu na znaczną inwazyjność pneumoencefalografii oraz możliwość licznych powikłań badanie to wykonywane było tylko w razie konieczności.

Powikłania  i objawy niepożądane

Liczne i nieprzyjemne powikłania sprawiły, że obecnie pneumoencefalografia ma marginalne znaczenie diagnostyczne. Wśród licznych niepożądanych objawów pojawiających się po badaniu wymienić można:

Wyniki badania

Za pomocą pneumoencefalografii możliwe było wykrycie zapalenia opon mózgowych, guzów wewnątrzczaszkowych oraz wielu innych schorzeń ośrodkowego układu nerwowego.

VN:F [1.9.22_1171]
Ocena artykułu:

Być może zainteresują Cię także poniższe tematy: