Ultrasonografia wewnątrznaczyniowa


Ultrasonografia wewnątrznaczyniowa to inwazyjna technika diagnostyczna pozwalająca na dokładną ocenę oraz leczenie naczyń wieńcowych i serca poprzez obrazowane anatomii tętnic wieńcowych. Dzięki zastosowaniu tej metody możliwa jest pełna ocena tomograficzna, uwidocznienie nieprawidłowości w strukturze oraz w funkcjach światła naczynia i jego ścian. Badanie umożliwia także ocenę długości, lokalizacji, składu, morfologii i dynamiki rozwoju zmian w naczyniu. Stanowi uzupełnienie dla angiografii.

Ultrasonografia wewnątrznaczyniowa jest metodą polegającą na wprowadzeniu przez tętnicę udową do naczynia cienkiego cewnika z niewielką, ultradźwiękową głowicą (o częstotliwości 20-50 MHz). Przed rozpoczęciem badania pacjent dostaje dożylnie, do naczyń wieńcowych nitroglicerynę oraz heparynę, które zapobiegają ich skurczowi. Sonda wprowadzana jest do wnętrza tętnicy podczas cewnikowania serca (koronografii). W trakcie wycofywania cewnika rejestrowana jest sekwencja obrazów o wysokiej rozdzielczości. Obrazy te mogą zostać przedstawione w postaci trójwymiarowej rekonstrukcji badanego odcinka tętnicy.

Wskazania i zastosowanie

Ultrasonografia wewnątrznaczyniowa - obrazUltrasonografia wewnątrznaczyniowa jest nowoczesną metodą diagnostyczną pozwalającą na dokładną charakterystykę powstałych zmian. Dzięki temu umożliwia:

  • przewidzenie ewentualnych powikłań naczyniowych – jest to bardzo ważna informacja przy doborze odpowiedniej techniki leczenia inwazyjnego dostosowanej do charakteru zdiagnozowanych zmian,
  • przewidzenie rodzaju powikłań, które mogą wystąpić po przez skórnej angioplastyce balonowej – pozwala na natychmiastowe poszerzenie światła naczynia oraz na wykrycie dyssekcji i tętniaków rzekomych,
  • dobranie odpowiedniej średnicy cewnika balonowego oraz wysokości ciśnienia rozprężającego – ma to istotne znaczenie podczas zakładania protezy naczyniowej z ograniczeniem leczenia antykoagulacyjnego,
  • ocenę szybkości rozwoju zmian naczyniowych w przypadku osób po przeszczepie serca,
  • ocenę ryzyka nawrotu zwężenia leczonej tętnicy (restenozy),
  • kontrolę obecności skrzeplin,
  • rozpoznawanie zwężeń z niejednoznacznym obrazem w angiografii lub w przypadku utrudnionej oceny ilościowej, np. przy rozwidleniu tętnic,
  • ilościową ocenę istotności zwężenia oraz rozpoznawanie zmian w naczyniach o prawidłowym obrazie angiograficznym.

Dodatkowo zastosowanie ultrasonografii wewnątrznaczyniowej ułatwia planowanie przezskórnej interwencji wieńcowej – ułatwia dobór odpowiedniej wielkości balonu, technik interwencji oraz pozwala na dokonanie oceny zaawansowania miażdżycy w obrębie odcinka, na którym planowany jest zabieg.

Metoda ultrasonografii wewnątrznaczyniowej pozwala na zobrazowanie światła oraz ścian tętnic wieńcowych, dzięki czemu umożliwia określenie wielkości powstałego zwężenia, a także zdiagnozowanie miażdżycy w bardzo wczesnym stadium. Badanie pozwala również na odpowiedni dobór rozmiaru balonu w przypadku zalecanego poszerzenia tętnic.

Przeciwwskazania

Ultrasonografia wewnątrznaczyniowa nie jest wskazana w przypadku:

  • zlokalizowania zmian w krętych odcinkach tętnicy,
  • całkowitego zamknięcia naczynia,
  • gdy naczynie posiada średnicę mniejszą niż średnica cewnika ultrasonograficznego.

Powikłania i objawy niepożądane

Mimo wielu zalet ultrasonografia wewnątrznaczyniowa jest badaniem inwazyjnym. Częstość występowania powikłań wynosi zaledwie kilka procent, jednak zdarza się że mogą być one bardzo poważne. Najczęstszym niepożądanym następstwem badania jest obkurczenie się tętnicy wieńcowej na cewniku. Jest to proces odwracalny, wystarczy choremu podać nitroglicerynę. Innymi zagrożeniami związanymi z ultrasonografią wewnątrznaczyniową są:

  • krwawienia w miejscu wkłucia koszulki naczyniowej (plastikowej rurki),
  • uszkodzenie ściany badanej tętnicy przez głowicę sondy lub cewnik angiograficzny,
  • przebicie lub rozwarstwienie ściany tętnicy,
  • dyssekcja lub uwięzienie cewnika,
  • wystąpienie zaburzeń rytmu serca,
  • udar mózgu,
  • w nielicznych przypadkach również zawał.

Wyniki badania

Badanie wykonuje się w sali hemodynamicznej podczas cewnikowania serca. Lekarz wykonujący badanie ocenia uzyskany obraz jeszcze podczas cewnikowania. O wyniku badania lekarz może osobiście poinformować pacjenta. Dodatkowo przekazuje opis badania lekarzowi prowadzącemu.

VN:F [1.9.22_1171]
Ocena artykułu:

Być może zainteresują Cię także poniższe tematy: